Eén voetbaltafel bedient drie tot vier groepjes van vier collega’s per pauze van twintig minuten, dus twaalf tot zestien spelers. Een pooltafel komt in diezelfde pauze niet verder dan één partij: twee spelers, of vier als je in teams om en om stoot. Deel de piek door die capaciteit en je weet hoeveel tafels je nodig hebt.
Een kantoor met honderd medewerkers heeft zelden honderd mensen tegelijk pauze. Wisselende lunchtijden, losse koffiepauzes en ploegendiensten zorgen ervoor dat maar een deel van de mensen op hetzelfde moment wil spelen. Reken daarom niet met de personeelsomvang, maar met de piek: hoeveel collega’s staan op het drukste moment, meestal de lunch, daadwerkelijk te wachten om te spelen. Die piek deel je door de capaciteit van de tafel, en dat getal bepaalt of één tafel volstaat of dat er een tweede bij moet.
Speelduur is de factor die inkopers het vaakst onderschatten. Een potje tafelvoetbal is in vijf minuten gespeeld en er spelen vier collega’s tegelijk, waardoor er in een pauze van twintig minuten drie tot vier groepjes aan de beurt komen. Bij poolbiljart ligt dat anders: een partij duurt al gauw een half uur, dus tijdens diezelfde pauze is er maar één partij. Steeds vaker zie je collega’s met zijn vieren poolen, in twee teams die om en om stoten. Dat verdubbelt het aantal spelers aan de tafel, maar het blijft één partij per pauze terwijl de rest toekijkt. Een tafeltennistafel zit ertussenin, met twee tot vier spelers per partij en een langere speelduur dan tafelvoetbal. Wie op formaat inkoopt in plaats van op speelduur, koopt de verkeerde capaciteit.
Voor de meeste kantoren is de sterkste zet niet een tweede voetbaltafel, maar een ander speltype ernaast. Een voetbaltafel en een tafeltennistafel dekken samen de korte, drukke pauze en de langere, rustigere sessie: tafelvoetbal is snel gespeeld en trekt continu nieuwe groepjes, tafeltennis duurt langer en trekt een ander type speler. Is er ruimte voor een derde tafel, dan hoort een pooltafel of shuffleboard in de rustige hoek, want die spellen duren langer en vragen minder toezicht. Een sjoelbak heeft geen eigen speelzone nodig: hij ligt op een bestaande tafel en is daarmee de eenvoudigste manier om extra speelplekken te creëren zonder een volledige tafel neer te zetten.
Bij een grotere piek is uitbreiden met een tweede tafel van hetzelfde type wel logisch: meerdere verdiepingen met elk hun eigen pauzemoment, ploegendiensten die na elkaar op dezelfde locatie pauzeren, of een vaste interne competitie waarbij de wachttijd zelf een ergernis wordt. Richt je een aparte speelruimte in met meerdere tafels, dan gaat de indeling niet meer over capaciteit maar over vierkante meters, geluid en aanvoerroutes. Hoe je die ruimte opmeet en welke combinaties werken, lees je op hoe je een game room inricht voor een bedrijf.
Twijfel je tussen één tafel extra of een ander speltype? Bekijk dan eerst welke speeltafel het beste in een bedrijfskantine past: die pagina beschrijft per speltype waar hij tegen moet kunnen in een dagelijkse, onbeheerde ruimte.
Heemskerk levert speeltafels sinds 1939 en onze eigen montage- en bezorgdienst plaatst de tafels speelklaar op de juiste verdieping. Op alle tafels zit 2 jaar fabrieksgarantie en onderdelen blijven jarenlang leverbaar, zodat een tafel die dagelijks door wisselende groepen wordt gebruikt niet na een paar jaar wordt afgeschreven. Twijfel je hoeveel tafels je nodig hebt, stuur ons dan je pauzestructuur en de piekbezetting: wij denken mee over de combinatie in plaats van simpelweg meer tafels te verkopen.
Dat hangt niet van die honderd af, maar van hoeveel daarvan tegelijk pauze hebben en willen spelen. Zijn dat er twaalf tot zestien, dan volstaat één voetbaltafel. Loopt de piek verder op, dan zet je er liever een ander speltype naast dan een tweede identieke tafel.
Vaak wel. Een partij pool duurt al gauw een half uur, dus er komt maar één partij per pauze aan de beurt: twee spelers, of vier als je in teams om en om stoot. Een tweede pooltafel is pas zinvol als er structureel wachtrijen ontstaan, bijvoorbeeld bij een interne competitie.
Dat hangt af van of medewerkers tussen verdiepingen heen en weer lopen tijdens de pauze. Pauzeert iedereen op de begane grond bij de kantine, dan is één set tafels genoeg. Heeft elke verdieping een eigen pauzeritme, dan voorkomt een eigen tafel per verdieping onnodig verkeer in het trappenhuis.
Tel op het drukste pauzemoment hoeveel mensen daadwerkelijk willen spelen, niet hoeveel mensen er in dienst zijn. Begin met één tafel per speltype, kijk twee weken naar de wachttijd bij de tafel, en breid pas uit als die wachttijd structureel oploopt.
Twijfel je over de juiste combinatie voor jouw kantoor? Neem contact op met Heemskerk, wij denken mee over speltype, aantal tafels en de indeling van de ruimte.